Volume 16.4

အခန်း (၄)
ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ

အိုးစတက်ဒ်ဆီ ဆက်သွယ်ဖို့ သူပေးထားတဲ့ လက်စွပ်ကို ကျွန်တော် သုံးလိုက်တယ်။ တစ်နာရီလောက်ကြာတော့ ကျွန်တော့်အိမ်အပြင်ဘက်၊ ဘေးဘက်မှာ လာတွေ့ဖို့ စာတစ်စောင်ရလာတယ်။ ကျွန်တော် ဆက်သွယ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတောင် သူက အနီးအနားမှာ ရှိနေသေးပုံပဲ။ စာပို့နေမယ့်အစား ကျွန်တော့်ဆီကို တန်းလာလည်း ရတာပဲ…

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူပြောတဲ့အတိုင်း ချိန်းထားတဲ့နေရာကို ကျွန်တော် ထွက်လာခဲ့တယ်။ ရောက်တော့ သူက လက်တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက်နဲ့ ရစ်ထားပြီး အိပ်ငိုက်နေသလို မျက်နှာနဲ့ ရပ်စောင့်နေတယ်။ သူ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေတာ သိသာပါတယ်။ ဒီလောက်ကြာအောင် အမြန်မလာမိတဲ့အတွက် နည်းနည်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားရတယ်။

“ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်ခိုင်းမိတာ ဆောရီးပဲ” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။

“မဟုတ်ဘူး။ ငါ ခုနက ရောက်တာ”

ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် စချိန်းတွေ့ခါစ ချစ်သူစုံတွဲလို အသံထွက်နေတယ်။ ဒါထား။ နောက်ဆုံးတွေ့ပြီးကတည်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းတွေကို ကျွန်တော် သူ့ကို အကျဉ်းချုပ်ပြောပြလိုက်တယ်။ ပထမဆုံး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစောင့်သားရဲအသစ် လီယိုအကြောင်းနဲ့ စတင်ခဲ့တယ်။ သူက ဒီကိစ္စမှာ ဘာပြဿနာမှ မမြင်ခဲ့ဘူး။ တကယ်တော့ ဒီလောက်အရေးပါတဲ့ အကောင်ကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ခေါ်သံကို နာခံလိမ့်မယ်ဆိုတာကိုက သူ့အတွက် အံ့ဩစရာပဲ။ မြင့်မြတ်တဲ့သားရဲတစ်ကောင်က ကျွန်တော့်မိသားစုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့လုံခြုံရေးက အာမခံချက်ရှိပြီလို့ အာမခံခဲ့တယ်။ လီယိုက ကျွန်တော်ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အရေးပါတဲ့သူဖြစ်ပုံရတယ်။

“ရော့ဇီရဲ့ကလေးက တကယ့်ကို ထူးခြားကောင်း ထူးခြားနေလိမ့်မယ်” လို့ သူက ရေရွတ်လိုက်တာကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျွန်တော့်အာရုံကို တကယ်ဖမ်းစားသွားတယ်။ အဲဒါကိုကြားတော့ ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်မိတယ်။

သူ့ရဲ့ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားဖို့ ကလစ်ဖ်ကို စမ်းကြည့်ခိုင်းဖို့လည်း ကျွန်တော် အကြံပြုခဲ့တယ်။ အိုးစတက်ဒ်က စမ်းကြည့်ဖို့ သဘောတူပုံရတယ်။ ဒီအစီအစဉ်အရ ကလစ်ဖ်ဟာ သူ့ကျိန်စာကို တိုက်ဖျက်နိုင်မယ့် မှော်ကိရိယာတစ်ခု တီထွင်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ အိမ်ကို လာလည်မှာပါ။ ကလစ်ဖ်ရဲ့ကြိုးစားမှုကနေ ဘယ်တော့ အကျိုးအမြတ်ရမယ်ဆိုတာ မသိတဲ့အတွက် ဒီအတောအတွင်း အိုးစတက်ဒ်က ကျွန်တော့်မိသားစုကို ဓားစာခံထားတယ်ဆိုတဲ့ အဟန်အကို ဆက်လုပ်ထားမယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရှင်းပြချက်တစ်လျှောက်လုံး သူက ပေါ်ကာမျက်နှာနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပြီ” လို့သာပြောတယ်။

အဲရီရယ်ဆီကို မဆက်သွယ်ရသေးဘူးလို့ ဝန်ခံလိုက်တဲ့အခါ သူက ကျွန်တော့်ကို ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့တယ်။ အဲရစ်နဲ့ လီယိုအတွက် စိတ်ပူနေတာလို့ ဒါမှမဟုတ် အဲရီရယ်နဲ့ နီးစပ်ဖို့အတွက် ဂစ်လိန်းကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေတာလို့ သူ့ကို ပြောပြနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါတွေက ဆင်ခြေသက်သက်ပဲ။ ကျွန်တော် သူ့ဆီက ရထားတဲ့ တစ်လစာ အချိန်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖြုန်းတီးမိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ပေါ့ဆခဲ့တယ်ဆိုတာ ဝန်ခံရမှာပဲ။

ကျွန်တော် ဒီလို အချိန်ယူနေတုန်းမှာ အိုးစတက်ဒ်က ပါရူဂျီးယပ်စ်ဆီ သွားတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲရီရယ်ရဲ့ ထီးနန်းရယူရေးကို ပါရူဂျီးယပ်စ်က ထောက်ခံပေးဖို့ သူက တောင်းဆိုခဲ့ပေမဲ့ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရတယ်။ ပါရူဂျီးယပ်စ်က သူမဟာ ဒီရာထူးနဲ့ သင့်တော်တယ်ဆိုတာ မသေချာမချင်း သူ့ရပ်တည်ချက်ကို မပြောင်းဘူးလို့ ခေါင်းမာမာနဲ့ အခိုင်အမာပြောခဲ့တယ်။

“ပါရူဂျီးယပ်စ် ဆရာတော်၊ ခင်ဗျားမှာ တကယ့်ကို သတ္တိရှိတယ်နော်။ အိုးစတက်ဒ်ကို တော်တော်လန့်နေပုံရပေမဲ့ ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားကို ချီးကျူးရမှာပဲ။”

ဒါထား၊ ကျွန်တော် အိုးစတက်ဒ်ကို လူခ်ရဲ့လာရောက်တွေ့ဆုံမှုအကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်။ အကူအညီတောင်းခံမှုဟာ ဟီတိုဂါမီရဲ့ကိုယ်စား ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာနဲ့ အဲရီရယ်ကို ကူညီရမှာကို ဘယ်လောက်စိုးရိမ်မိကြောင်းလည်း ထည့်ပြောခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံး သူ့ရဲ့မူလအစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိလားလို့ မေးခဲ့တယ်။

အိုးစတက်ဒ်က မတုန်မလှုပ်ဘဲ “မရှိဘူး။ ငါတို့ အဲရီရယ်ကို ဘုရင်ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်” လို့ ပြောတယ်။

ဟီတိုဂါမီက ဒီရလဒ်ကို လိုချင်တယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို သူက ပယ်ချခဲ့တယ်။ အဲရီရယ် ထီးနန်းတက်ဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးတယ်။ လူခ်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်သင့်လဲလို့ မေးတော့ အိုးစတက်ဒ်မှာ ချက်ချင်းအဖြေမရှိခဲ့ဘူး။

မိနစ်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူက “သူ့ကို သတ်ပစ်သင့်တယ်ထင်တယ်…” လို့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ကျွန်တော် ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီလိုမျိုး ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်တဲ့ စကားလုံးတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။

“ခင်ဗျား သူ့ကို သတ်မှာလား”

အိုးစတက်ဒ်က နှုတ်ဆိတ်နေပေမဲ့ သူ့မျက်နှာပေါ်က အကြည့်က ကြောက်စရာကောင်းတယ်။

နေဦး၊ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သူ့ပုံမှန်အကြည့်ပဲလေ။

သူက စားပွဲပေါ် အကြည့်တစ်ချက်ချပြီး နေရာတစ်ခုကိုပဲ စိုက်ကြည့်—ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်ထင်တာကတော့ စူးစူးရဲရဲကြည့်နေတယ်။

ဟုတ်ပြီ၊ ကျွန်တော် စိတ်ပြောင်းလိုက်ပြီ။ သူ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့မျက်နှာ လုပ်နေတာ သေချာတယ်။

“ဟီတိုဂါမီရဲ့ တမန်တော်တစ်ယောက် ဘာလုပ်လာမယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ သူ့ကို သတ်လိုက်တာက မသေချာမှုတွေအားလုံးကို ဖယ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ” လို့ အိုးစတက်ဒ်က ပြောတယ်။

“ကျွန်တော်… ဒီလိုပေါ့…”

လူခ်ကို သတ်မှာလား။ ကျွန်တော် လိုအပ်သမျှ လုပ်ဖို့ စိတ်တင်းထားပြီးသားပဲ ဖြစ်သင့်ပေမဲ့ ဗိုက်ထဲက စိုးရိမ်စိတ်တွေ ရစ်နှောင်နေတာကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ဘူး။ လူခ်က အဲရီရယ်ကို ကူညီဖို့ အရမ်းကြိုးစားနေတာ၊ ငါတို့က သူ့ကို သတ်မှာလား။ ကျွန်တော် အောင်မြင်ပြီး လုပ်ခဲ့တဲ့အရာအားလုံးကြားထဲမှာ တစ်ခါမှ လူမသတ်ဖူးသေးဘူး။ ဘီဂါရစ်တုန်းက ကျွန်တော့်မှော်စာလုံးထဲ လူဆိုးတစ်စုဖမ်းမိပြီး တချို့သေသွားပေမဲ့ ကျွန်တော် သူတို့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး မလုပ်ခဲ့ဘူး။

ဒီတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံးလူသတ်မှုက လူခ်ဖြစ်မှာလား။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လူသတ်မှုနိဒါန်းဖြစ်လာမှာလား။ ဒီအတွေးက ကျွန်တော့်သွေးကို အေးခဲသွားစေတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသလိုလည်း ခံစားမိတယ်။ သူက ရန်သူဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်မိသားစုနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်လာရင် သူ့ကို ဖယ်ရှားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ စိတ်ခံစားချက်တွေကို လမ်းကြောင်းမလွှဲခွင့်ပြုလို့မရဘူး။ နောက်ပိုင်း ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဒုက္ခရောက်စေနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ “တခြားနည်းမရှိလို့” ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့အသက်ကို ယူတာက တကယ် တရားမျှတသလား။

ကျွန်တော် ဒီမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဟောပြောနေတာမဟုတ်ပေမဲ့ ဒီအတွေးက ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အဆင်မပြေခဲ့ဘူး။ ဒီအတွေးကို ဘယ်လောက်တောင် တွန့်ဆုတ်မိသလဲဆိုတာကိုကြည့်ရင် လူသတ်တယ်ဆိုတဲ့အတွေးကို ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ဆန့်ကျင်တာကို သိသာစေတယ်။

“သူဟာ ဟီတိုဂါမီရဲ့ တမန်တော်ဖြစ်တာ မသေချာသေးဘူးလေ မဟုတ်လား” လို့ ကျွန်တော့်အသံက အချည်းနှီးမျှော်လင့်ချက်နဲ့ တုန်ယင်နေတယ်။

အိုးစတက်ဒ်က ခေါင်းခါတယ်။ “မဟုတ်ဘူး။ လူခ်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အချိန်အခါကိုကြည့်ရင် သူဖြစ်တယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး။”

“အဲဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”

“ပါရူဂျီးယပ်စ်နဲ့ စေ့စပ်ဆွေးနွေးဖို့ ကြိုးစားမှုတွေက လုံးဝမပျက်ပြယ်သေးဘူး၊ ဘုရင်ကြီး နာမကျန်းဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကလည်း သူတို့ဆီ မရောက်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူခ်က ဒီအချိန်အခါကိုရွေးပြီး မင်းဆီကို လာရှာတယ်။ ဒါဟာ ဟီတိုဂါမီရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ ရှင်းနေတယ်။” အိုးစတက်ဒ်က နောက်ဆုံးစကားလုံးတွေကို ရွံရှာစက်ဆုပ်စွာနဲ့ ထုတ်ပြောလိုက်တယ်။

သူက ဟီတိုဂါမီကို တကယ်ပဲ စက်ဆုပ်မုန်းတီးတာပဲ။

“ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို အဲရီရယ်ကို ကူညီဖို့ သူဘာလို့တောင်းတာလဲ” လို့ ကျွန်တော် မေးတယ်။ “သူက ဆန့်ကျင်ဘက်လုပ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲရီရယ် ဘုရင်မဖြစ်စေချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို သူမနဲ့ ဝေးဝေးမှာထားဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်။”

“သူက ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းဖို့ အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံကနေ တစ်ယောက်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အခု ဟီတိုဂါမီက မင်းကို တိုက်ရိုက်မမြင်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူခ်ကို သုံးနေတာ။ နံရံတစ်ဖက်က အသံကို နားထောင်ဖို့ နံရံမှာ နားကပ်ထားသလိုမျိုး တွေးကြည့်။”

“ဒီတော့ လူခ်က ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်နေတာလား”

“ဒါတင်မကနိုင်ဘူး” လို့ အိုးစတက်ဒ်က ပြောတယ်။ “တစ်ချိန်ချိန်မှာ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြိုးစားလာနိုင်တယ်။ သူ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်တာက ပိုစိတ်ချရတယ်။”

ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေ၊ စကားလုံးတွေကနေ အိုးစတက်ဒ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပေါက်ကြားမိသွားနိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ဟီတိုဂါမီက ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် ခိုင်းတာက အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး။ အဲရီရယ်ရဲ့ ပန်းတိုင်ကို ကူညီရင်း လူခ်ကို လုံးဝဖယ်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

“ကျွန်တော်တို့ လူခ်ကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုပါစို့” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။ “ဒါက အဲရီရယ်မင်းသမီးနဲ့ တခြားလူတွေကို ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား”

အိုးစတက်ဒ်က မျက်လုံးတွေကို ကျဉ်းလိုက်တယ်။ “မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”

ကျွန်တော် လူခ်ကိုသတ်ရင် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို အိုးစတက်ဒ်က အရင်က ပြောခဲ့တာတွေအပေါ် အခြေခံပြီး စတင်ဆန်းစစ်ကြည့်တယ်။

“ခင်ဗျားက ဒဲရစ်ခ် ရက်ဒ်ဘတ်ခ်—ထင်တယ် နာမည်က—မူလက ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာမယ့်သူ မရှိတော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူမရှိတော့ အဲရီရယ်ဟာ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားပေးမှုအတွက် လူခ်အပေါ် လုံးဝမှီခိုနေရတာ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။”

အဲရီရယ်က သူ့ကို တကယ်ပဲ အားကိုးတယ်။ ဆီလ်ဖီလို တခြားအစေခံတွေရှိပေမဲ့ လူခ်က သူမရဲ့ တိုက်ရိုက်ထောက်ခံသူတွေထဲမှာ အကြီးမားဆုံးအခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ဒါက အချစ်ရေး ဒါမှမဟုတ် အချစ်သံယောဇဉ်မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်နဲ့ ကလစ်ဖ်၊ ဇာနိုဘာတို့နဲ့ ရှိတဲ့ နှောင်ကြိုးနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ဘယ်တော့မှ ကျွန်တော့်ကို သစ္စာမဖောက်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ အဲရီရယ်ကလည်း လူခ်ကို ဒီလိုပဲ ခံစားရဖွယ်ရှိတယ်။

“ဟီတိုဂါမီက ငါတို့ လူခ်နဲ့ သူ့ရဲ့ဆက်သွယ်မှုကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်ဆိုတာ တွက်ဆထားနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးက ငါတို့ သူ့ကို သတ်အောင် လှုံ့ဆော်တာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။

လူခ်သေသွားရင် အဲရီရယ် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး။ လူသားတွေက အားနည်းတယ်။ အပြင်ပန်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြံ့ခိုင်နေပါစေ မှန်ကန်တဲ့အခြေအနေအောက်မှာ ပြိုလဲသွားနိုင်လောက်အောင် ကျိုးပဲ့လွယ်တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဒီနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံရှိတယ်။ ပေါလ်သေဆုံးသွားတုန်းက ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းလုံးဝပျောက်ခဲ့တယ်—ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မျက်ခြေပြတ်ခဲ့တယ်။

တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကိုပဲ လိုချင်တာဆိုရင် လူခ်မရှိတာက ပိုကောင်းချင်ကောင်းနေလိမ့်မယ်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ငြင်းခုံမှုကို လုပ်နေရင်း အိုးစတက်ဒ်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို လေ့လာခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီလူက ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက အရင်ကထက် မလျော့ဘဲ ကြောက်စရာကောင်းဆဲပဲ။ “ဒါဟာ လုံးဝဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါသိတဲ့ အဲရီရယ်က လူခ်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားတယ်။ သူမရှိဘဲ ဘုရင်ဖြစ်ရေးလမ်းကြောင်းပေါ် အောင်မြင်ချင်မှ အောင်မြင်လိမ့်မယ်။”

သူလည်း ထီးနန်းပေါ်မှာ အသက်မဲ့ရုပ်သေးရုပ်ကို မလိုချင်ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတယ်။

“ဒါကြောင့် လောလောဆယ် လူခ်ကို သူ့အလိုလိုထားသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။

အင်း ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ကျွန်တော် သူ့ကို မသတ်ချင်လို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူခ်က ဆီလ်ဖီရဲ့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သလို ကျွန်တော့်ရဲ့ဝမ်းကွဲလည်းဖြစ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် သိပ်မရင်းနှီးပေမဲ့ သူ့ကို မသေစေချင်လောက်တဲ့အထိ ဆက်သွယ်မှုရှိတယ်။ အဲဒါအပြင် ကျွန်တော့်မှာ လူသတ်ရမှာကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရ စက်ဆုပ်တဲ့စိတ်လည်းရှိတယ်။

အဲဒါကို အိုးစတက်ဒ် ရိပ်မိသွားပုံနဲ့ “ကောင်းပြီ။ ဒါဆို မင်းအကြံပေးတဲ့အတိုင်း လုပ်မယ်” လို့ တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောတယ်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ကျွန်တော် ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ လူခ်ကို သတ်ရဦးမှာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် ဆီလ်ဖီက ကျွန်တော့်ကို အငြိုးထားနိုင်တယ်။ ကွာရှင်းတဲ့အထိတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဒီအတွေးက ကျွန်တော့်ဗိုက်ကို ရစ်နှောင်စေတယ်။ ဒါတောင်မှ နောက်ဆုံး ဒီလမ်းကို ဖြတ်ရမယ်ဆိုရင် စိတ်တင်းထားရမှာပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူခ်ရဲ့ကိစ္စကို အဲဒီလိုပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်တယ်။

ဒီအကြောင်းအရာတွေကို ပြောနေတုန်းမှာပဲ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ တခြားမေးခွန်းတွေလည်းရှိတယ်။ “ခင်ဗျားက ဟီတိုဂါမီက လူတစ်စုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလို့ အရင်ကပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား” လို့ ကျွန်တော်မေးတယ်။ “တစ်ကြိမ်ကို သူ လူဘယ်လောက်ထိန်းချုပ်နိုင်လဲ”

အိုးစတက်ဒ်က ဟီတိုဂါမီဟာ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလို့ ဖြတ်သန်းပြောဖူးပေမဲ့ အဲဒါက တစ်ယောက်ထက်ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲမဟုတ်လား။

“အတိအကျပြောလို့မရပေမဲ့ လူသုံးယောက်လောက် ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်”

သုံးယောက်ပဲလား။ ကျွန်တော်ထင်ထားတာထက် နည်းတယ်။

“အဲဒါထက်ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ အလားအလာကရော” လို့ ကျွန်တော်မေးတယ်။

“မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့ကိုသတ်ဖို့ကြိုးစားတုန်းက လူသုံးယောက်ပဲ သုံးခဲ့တယ်။ တခြားဘယ်သူမှ ငါ့ကိုတိုက်ရိုက်မလာခဲ့ဘူး။ သုံးယောက်ဆိုတာ ယူဆရတာ စိတ်ချရတယ်။”

“အဲဒီသုံးယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ”

“ဓားနတ်ဘုရား၊ မြောက်နတ်ဘုရား၊ နဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါး”

ပြီးတော့ အိုးစတက်ဒ်က သူတို့အားလုံးကို ပြန်လှန်အောင်မြင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်။

ကမ္ဘာ့ပါဝါအကြီးဆုံး ခုနစ်ပါးထဲက နှစ်ပါးအပြင် နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးတောင်ပါတယ်ဆိုတော့။ ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ အင်အားတောင်မှ အိုးစတက်ဒ်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ရင် ဟီတိုဂါမီက အဲဒီလမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး။

ဒီလိုလူမျိုးတွေကို ကျွန်တော့်ကိုစေလွှတ်ရင် ကျွန်တော် ဘာမှ မတတ်နိုင်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တတ်နိုင်ရင်တော့ လုပ်ပြီးသားဖြစ်မှာပဲ။ သူက ကျွန်တော့်ကိုလုပ်ခဲ့သလိုမျိုး လူတွေရဲ့ကံကြမ္မာကို ရှည်လျားတဲ့အချိန်တစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲနေတာဖြစ်ဖွယ်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်သံသယရှိတယ်။

သူက ရုဗ်ဂိုးလ်ဘာ့ဂ် စက်ယန္တရား ဗီဒီယိုတွေကို ကြီးမားတဲ့ ပရိသတ်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။

“သူဘာလို့ သုံးယောက်ပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တာလဲလို့ တွေးမိတယ်…” လို့ ကျွန်တော် ရေရွတ်မိတယ်။

“အဲဒါက သူ့ရဲ့ အမြော်အမြင်စွမ်းရည်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်ပဲ”

“ဆိုလိုတာက သူက တစ်ချိန်တည်းမှာ လူသုံးယောက်ရဲ့ အနာဂတ်ကိုပဲ ကြည့်နိုင်ပြီး အဲဒါထက်ပိုရင် မဖြစ်နိုင်ဘူးပေါ့”

“မှန်တယ်”

အဲဒီတော့ အနာဂတ်ကိုမကြည့်ဘဲ လူလေးယောက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကောင်းနိုင်သလားလို့ တွေးမိတယ်။

နေပါဦး၊ အနာဂတ်ကို လှည့်စားကြည့်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်က အဲဒီစွမ်းအားကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘယ်တော့မှ စွန့်စားမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက လူသုံးယောက်ပဲ ထိန်းချုပ်ပြီး အဲဒါထက်ပိုမထိန်းချုပ်ဘူးလို့ ယူဆတာက ဆင်ခြင်တုံတရားရှိတယ်။

“ဒီတော့ လူခ်က အဲဒီသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဆိုရင် သူ့မှာ နောက်ထပ် နှစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ” လို့ ကျွန်တော်ကောက်ချက်ချတယ်။

“အခု သူက လူသုံးယောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေမရှိဘူး”

ကျွန်တော် ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ “ခင်ဗျားပြောတာမှန်နိုင်ပေမဲ့ အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံမှာ သူ့ရဲ့လက်အောက်ခံ အနည်းဆုံးတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အလားအလာကောင်းတစ်ခုတော့ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်”

“ဘာလို့ အဲလိုထင်တာလဲ” လို့ အိုးစတက်ဒ်က မေးတယ်။

“ဟီတိုဂါမီက အဲရီရယ် ထီးနန်းတက်တာကို တကယ်မလိုချင်ဘူးဆိုရင် သူမကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ သူမနဲ့အတူအလုပ်လုပ်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်တာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖြန့်ဝေဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား”

“ဟီတိုဂါမီက အဲဒီလောက်ထိ လုပ်ဖို့မလိုဘူး… မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဆန့်ကျင်ဘက်တွေဆီ သတင်းပို့တာမှာ တန်ဖိုးအချို့ရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်” သူ့ရဲ့ကနဦးငြင်းဆိုမှုရှိပေမဲ့ အိုးစတက်ဒ်က သူ့ဘာသာသူ ကျွန်တော့်ကို သဘောတူအောင် စကားပြောသွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုစဉ်းစားကြည့်တော့ ဟီတိုဂါမီက လူတွေရဲ့စိတ်ထဲကို မြင်နိုင်တယ်။ သတင်းအချက်အလက်စုဖို့ မလိုကောင်းမလိုဘူး။ အဲရီရယ်ရဲ့ အနာဂတ်အလားအလာတွေကို ကျွန်တော့်ရောက်ရှိနေမှုကြောင့် သူ့အမြင်ကနေ ကွယ်ဝှက်ထားပေမဲ့ ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ရှိတာက သူ့အတွက် လုံလောက်တာထက်ပိုတယ်။

“သူက လုံးဝခြားနားတဲ့ တစ်ခုခုမှာ ပါဝင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်” လို့ ကျွန်တော် အသိအမှတ်ပြုတယ်။ “ဥပမာ ကျွန်တော်အိမ်ကနေထွက်သွားတဲ့အချိန် ကျွန်တော့်မိသားစုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်နေတာမျိုးပေါ့”

“မြင့်မြတ်တဲ့သားရဲက မင်းမိသားစုရဲ့ အစောင့်အကြပ်အဖြစ်ရှိနေတဲ့အတွက် ဟီတိုဂါမီက သူတို့ကို အလွယ်တကူ မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူး။ အဲဒီအကောင်က မင်းစိတ်ပူစရာမလိုလောက်အောင် စွမ်းအားရှိတယ်”

ကျွန်တော် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ “အာရူမန်ဖီထက် ပိုလား”

အိုးစတက်ဒ်က နှာခေါင်းရှုံ့တယ်။ “ပါရူဂျီးယပ်စ်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက နှိုင်းယှဉ်လို့တောင်မရဘူး”

လီယိုက သူ့ကိုယ်သူ မသက်သေပြရသေးတဲ့အချိန်မှာ သူပြောတာကို ယုံဖို့ခက်ပေမဲ့ ဒါက နဂါးနတ်ဘုရားပြောတာပဲ။ သူပြောတာကို ကျွန်တော် ယုံလို့ရတယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဘယ်လိုမှ သိနိုင်စွမ်းမရှိဘူး။

“ဒါထား” လို့ အိုးစတက်ဒ်က ပြောတယ်။ “မင်းပြောတာ မှန်ကောင်းမှန်နိုင်တယ်၊ နိုင်ငံထဲမှာ ဟီတိုဂါမီရဲ့ ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ရှိတယ်ဆိုတာ”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်တယ်။ “ဒါဆို အောင်မြင်မှုရဲ့သော့ချက်က ဒီလူကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ဖို့ပဲလို့ ကျွန်တော်ယူဆတယ်နော်”

“မှန်တယ်။ သူ့ရဲ့တတိယတမန်တော် ရှိရင်တောင်မှ ငါမသိဘူး။ ဒီလူက သီးခြားလုပ်ဆောင်နေပြီး အာဆူရာထီးနန်းနဲ့ မသက်ဆိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သတိထားပါ”

ဟီတိုဂါမီကို အောင်မြင်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ရုပ်သေးသုံးရုပ်ကို ဖော်ထုတ်ရမယ်၊ သူတို့ကိုအနိုင်ယူရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်တွေကို ဒီဖြစ်စဉ်မှာ အောင်မြင်အောင်လုပ်ရမယ်။ ဒီဖြစ်စဉ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လုပ်ရဖွယ်ရှိတယ်။ ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိပန်းတိုင်က အဲရီရယ်ကို ထီးနန်းတင်ဖို့ပဲ။ အတည်မပြုရသေးပေမဲ့ လူခ်က သူ့ရဲ့လက်ပါးစေတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့များတယ်။ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်ရဲ့ အထောက်အထားတွေကတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေဆဲပဲ။

“သူ့ဘက်ကမဟုတ်ဘူးဆိုတာ လုံးဝသေချာတဲ့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ခင်ဗျားသိလား” လို့ ကျွန်တော်မေးတယ်။

မဖြစ်နိုင်တာကို တောင်းနေတယ်ဆိုတာ သိပြီးသားပါ။ ဟီတိုဂါမီရဲ့ ရုပ်သေးတွေက ဘယ်သူတွေဆိုတာ တကယ်တော့ အရေးမကြီးဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်တွေ ပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ဇာနိုဘာ ဒါမှမဟုတ် ကလစ်ဖ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အိုးစတက်ဒ်က သူတို့ကိုသတ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းရင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။ ကျွန်တော် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။

“မင်းမိသားစုက သူ့ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကနေ လုံခြုံတယ်။ မင်းဝတ်ထားတဲ့လက်ကောက်အပြင် သူတို့ဟာ အစောင့်သားရဲရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာလည်း ရှိတယ်”

“ဒါဆို ကလစ်ဖ်နဲ့ ဇာနိုဘာကရော”

ခဏရပ်ပြီးတော့ သူက “သူတို့က ပစ်မှတ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့နဲ့ပတ်သက်ရင် သတိထားပါ” လို့ပြောတယ်။

တကယ်လား။ ဒါက ကျွန်တော်ကြားချင်တဲ့အဖြေ မဟုတ်ဘူး။

“သူတို့ သူ့ရဲ့လက်ထဲမကျရောက်အောင် တစ်ခုခုလုပ်လို့ရမလား” လို့ ကျွန်တော်မေးတယ်။

အိုးစတက်ဒ်က ခေါင်းခါတယ်။ “မရဘူး။ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဟီတိုဂါမီလို့ခေါ်တဲ့သူရဲ့ စကားကို နားမထောင်မိဖို့ သတိပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အကျိုးရှိမယ်တော့ မထင်ဘူး”

အကျိုးမရှိဘူးပေါ့။ အင်း ဒါဆို ကျွန်တော် ဒုက္ခရောက်ပြီ။

ဒါက အခွင့်အလမ်းပြဿနာတစ်ခုပဲ။ ဟီတိုဂါမီက ကြုံရာကျပန်းလူတိုင်းကို တွယ်ကပ်တာမဟုတ်ဘူး။ ဇာနိုဘာနဲ့ ကလစ်ဖ်တို့ သူ့ရဲ့ပစ်မှတ်မဖြစ်အောင် တခြားနတ်ဘုရားတစ်ပါးဆီ ဆုတောင်းရုံပဲတတ်နိုင်တယ်။

“လောလောဆယ်” လို့ ကျွန်တော်က အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်တယ်၊ “ကျွန်တော် အဲရီရယ်ကို ဘုရင်ဖြစ်ရေးလမ်းကြောင်းပေါ် ကူညီဖို့ ပါရူဂျီးယပ်စ်ရဲ့ ထောက်ခံမှုရအောင်လုပ်သင့်တယ်နော်။ ဒီအစီအစဉ် မပြောင်းသေးဘူးမဟုတ်လား”

“မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟီတိုဂါမီရဲ့ တမန်တော်ကို သတိထားသင့်တယ်။ သူက တစ်ခုခုအဆိုပြုလာရင် ငါ့ကိုချက်ချင်းအကြောင်းကြား”

“ကောင်းပါပြီ”

အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအစီအစဉ်က လောလောဆယ် အတူတူပဲ။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲရီရယ်က သူ့ကိုယ်သူ အတော်လေး ထောင့်ချိုးခံထားရပုံရတယ်” လို့ ကျွန်တော်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောတယ်။ “ကျွန်တော်သိသလောက် သူမမှာ ပါရူဂျီးယပ်စ်ရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်မယ့် ဘာတစ်ခုမှမရှိဘူး”

“အင်း” လို့ အိုးစတက်ဒ်က အော်ဟစ်ရုံပဲ။

“သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တုန်းက သူက ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အချက်က ဘာလဲလို့ သူမကိုမေးခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်၊ သူမက လုံလောက်အောင် မဖြေနိုင်ခဲ့ဘူး”

“အာ ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလိုမေးခွန်းမေးတာ ပါရူဂျီးယပ်စ်နဲ့ တကယ်လိုက်ဖက်တယ်”

“ခင်ဗျား… အဖြေကိုသိလား” လို့ ကျွန်တော်မေးတယ်။

အိုးစတက်ဒ်က ကျွန်တော့်ကို စူးရဲစွာကြည့်တယ်။

အား! ဒီလောက်ဆိုးဝါးတဲ့မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်စရာမလိုဘူး။ ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။ ဒါက သူမ ဘုရင်ဖြစ်ချင်ရင် ကျော်ဖြတ်ရမယ့် အတားအဆီးတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။

“ငါမသိဘူး” လို့ သူကပြောတယ်။ “ဒါပေမဲ့ ပါရူဂျီးယပ်စ်က ထီးနန်းအတွက် ထောက်ခံခဲ့ဖူးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက ဂေါင်နစ် ဖရီးယန်း အာဆူရာပဲ။ သူ့ကို သုတေသနလုပ်ရင် မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြနိုင်မယ့် သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာတွေ့သင့်တယ်”

ဒီတော့ ခင်ဗျားလည်းမသိဘူးပေါ့။ အင်း အနည်းဆုံးတော့ အရိပ်အမြွက်တစ်ခုပေးခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။

“ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပြီးလုပ်မယ်” ဒါက အဲရီရယ်နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကျွန်တော်သုံးမယ့် အဓိကလက်နက်ပဲ။

မထွက်ခွာခင် အိုးစတက်ဒ်က သူ့ရဲ့မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကျွန်တော့်ကို ငှားခဲ့တယ်။ ငှားတယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောတာက သူက လက်ဆောင်လို့ခေါ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အလုပ်အတွက် ပစ္စည်းကိရိယာလို့ ယူဆတယ်။ အဲဒါက ဝတ်ရုံတစ်ထည်ဖြစ်ပြီး အဆင်ပြေစွာနဲ့ မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါကို ဖန်တီးရာမှာ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှမပါဝင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်ဝတ်နေကျထက် နည်းနည်းပိုနက်တယ်။

“ဒီဝတ်ရုံကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က ပညာရှိကြီး တီတီယာနာ ဝတ်ဆင်ခဲ့တယ်” လို့ အိုးစတက်ဒ်က ပြောတယ်။ “သေမင်းမြွေကြွက်ရဲ့ အရေခွံကနေ မှော်ဖြင့်သွင်းထားတဲ့ချည်နဲ့ ရက်လုပ်ထားတာ။ မှော်ခုခံနိုင်စွမ်းမြင့်မားပြီး ဓားထိုးမပေါက်နိုင်ဘူး။ ဝင်္ကပါထဲမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် မှော်ပစ္စည်းဖြစ်လာကာ ဝတ်ဆင်သူရဲ့အလေးချိန်ကို ထက်ဝက်လျှော့ချပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တယ်၊ ဆိုလိုတာက လိုအပ်ရင် လေလိုမြန်အောင် လှုပ်ရှားနိုင်တယ်။ မင်းက တိုက်ပွဲအော်ရာကို မသုံးနိုင်တဲ့အတွက် ဒါက အသုံးဝင်သင့်တယ်”

သူ့စကားတွေကို ယုံရမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အတော်လေး မယုံနိုင်စရာ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။

“ဒီတော့…” ကျွန်တော် နှုတ်ခမ်းကိုသပ်တယ်။ “ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးက ဘယ်လောက်ဈေးရမလဲ”

“ဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါတို့နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့ပြီးကတည်းက နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ သိုလှောင်ခန်းကနေ ယူလာခဲ့တာ။ ရောင်းလိုက်ရင် စျေးကောင်းရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်နိုင်ဖို့ ငါပေးတာ။ ဝတ်ထား”

အိုး။ သူက ကျွန်တော့်ကို စာအုပ်ဖတ်သလို ဖတ်သွားတယ်။

နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ သိုလှောင်ခန်းက ဘာလဲလို့ တွေးမိတယ်။ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးတွေ အများကြီး သိမ်းထားသလား။ သိမ်းထားဖွယ်ရှိတယ်။ ဘွတ်ဖိနပ်တွေ—ကန်လိုက်တဲ့ ရတနာသေတ္တာတိုင်းကို ဖွင့်နိုင်တာ၊ တံပိုး—လျှို့ဝှက်အခန်းတွေ ဖော်ထုတ်နိုင်တာ… စသဖြင့်ပေါ့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဝတ်ရုံက ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မှော်ချပ်ဝတ်စုံကနေ သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ ခြေလှမ်းဆုတ်မှုတစ်ခုဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အသိပညာနဲ့ သတ္တိနဲ့ အဲဒီကွာဟချက်ကို ပေါင်းကူးနိုင်ပါတယ်။

နေပါဦး၊ ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီနှစ်ခုလုံး မရှိဘူးလေ။ အင်း ဒါဆို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကောင်းဆုံးကြိုးစားကြည့်ရုံပဲ။

အဲဒီညမှာ ဆီလ်ဖီကို ကျွန်တော့်အခန်းဆီ ခေါ်ခဲ့တယ်။ အဲရီရယ်ကို ကူညီမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ အရင်စကားပြောဖို့လိုတယ်။ ဆီလ်ဖီက ဒါဟာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စဆိုတာ ရိပ်မိသွားပုံရတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူမရောက်လာတဲ့အခါ ညဝတ်အင်္ကျီအစား သာမန်အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားလို့ပဲ။ ကျွန်တော် အဆိုပြုမယ့် အကြောင်းအရာကို ဆင်ခြင်မိရင် အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေတယ်။

“ကဲ ရူဒီ၊ မင်းဘာပြောချင်တာလဲ” လို့ ဆီလ်ဖီက သူမရဲ့မျက်နှာအမူအရာကို ကာကွယ်ထားရင်း မေးတယ်။

သူမ သတိထားနေတာကို အပြစ်တင်ဖို့ခက်တယ်။ ကျွန်တော် သူမကို ဒီကိုတရားဝင်ခေါ်ခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်အနည်းငယ်က သူမထင်မြင်ရမယ့် ရူးသွပ်တဲ့စကားတွေကို ပြောဖို့ပဲ။

“ဆီလ်ဖီ၊ ကျွန်တော် တိုက်ရိုက်ပြောမယ်” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။

“ကောင်းပါပြီ”

“ကျွန်တော် အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ဘုရင်ဖြစ်လာရေးလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ကူညီဖို့ အမိန့်ပေးခံထားရတယ်”

သူမက သံသယနဲ့ မဲ့သွားပြီး မျက်နှာကလင်းလက်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းနီးပါး သူမရဲ့မျက်ခုံးတွေ ပြန်ကျုံ့သွားတယ်။ “အမိန့်ပေးခံရတာလား” လို့ သူမက ထပ်ဆင့်ပြောတယ်။

“ဟုတ်တယ်”

“ဒါဆို မင်းက ကိုယ့်ဆန္ဒအလျောက် လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”

“အိုးစတက်ဒ်က ညွှန်ကြားနေတဲ့သူပဲ”

သူမရဲ့အမူအရာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတယ်။ အိုးစတက်ဒ်ရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှုအကြောင်း အမှန်အတိုင်းပြောပြဖို့ ကျွန်တော် ချီတုံချတုံဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အတိတ်က သူမကိုလုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေအတွက် ကျွန်တော့်မှာ အပြစ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အနည်းဆုံး သူမကိုယုံကြည်ပြီး အမှန်တရားကို ပြောချင်တယ်။ ဒါက သူမရဲ့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေထဲက တစ်ယောက်အကြောင်း ငါတို့ပြောနေတာ။

ဆီလ်ဖီက ကျွန်တော့်ကို ခဏမျှ အံ့ဩစွာကြည့်ပြီးမှ မေးရိုးကိုပိတ်ကာ မျက်လုံးတွေကို ကျဉ်းလိုက်တယ်။ “ပြီးတော့ အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ဘုရင်ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ သူ့ရဲ့စေ့ဆော်ချက်က ဘာလဲ။ အဲဒီကနေ သူ တစ်နည်းနည်းနဲ့ အကျိုးအမြတ်ရမှာလား”

“ဒါက ကျွန်တော့်ကတစ်ဆင့် အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံနဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ပေးလိမ့်မယ်။ သူက အခုချက်ချင်း တစ်ခုခုလိုချင်ပုံမပေါ်ပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ အကူအညီတောင်းလာနိုင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ သူက နဂါးနတ်ဘုရားပဲ။ မင်းရဲ့မှော်ချပ်ဝတ်စုံကိုတောင် သုံးပြီး မင်းကို သတိလစ်အောင်ထိုးခဲ့တဲ့သူပဲ။ အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံကို ကမ္ဘာ့အင်အားအကြီးဆုံးနိုင်ငံလို့ သတ်မှတ်ထားပေမဲ့ သူလိုလူမျိုးက သူတို့နဲ့ အဲဒီလိုဆက်ဆံရေးကို ဘာလို့လိုချင်ရတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားမလည်သေးဘူး”

“အင်အားသုံးပြီးတင်မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရေးသြဇာနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စတချို့ရှိတယ်” လို့ ကျွန်တော် ဆင်ခြေပေးတယ်။ “အိုးစတက်ဒ်က လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ အသုံးပြုနိုင်ဖို့ အဲဒါကို သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာရှိချင်တာ သဘာဝကျတယ်”

ဒါက အခြေခံအုတ်မြစ်ချရုံပဲ။ ရှင်းပြဖို့ခက်ပေမဲ့ အခု အဲရီရယ်ကို ဘုရင်လုပ်တာက နောက်နှစ်တစ်ရာမှာ အကျိုးအမြတ်တွေ ရိတ်သိမ်းနိုင်စေလိမ့်မယ်။ အိုးစတက်ဒ်မှာ အနာဂတ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတဲ့ ခြုံငုံရုပ်ပုံလွှာရှိတယ်။ သူက အဲရီရယ်ကို ဘယ်လိုအသုံးချမယ် ဒါမှမဟုတ် လုံးဝအသုံးချမှာလားဆိုတာ ကျွန်တော် လုံးဝမသိဘူး။ ကျွန်တော်သိတာက အနာဂတ်က ကျွန်တော့်ရဲ့မှတ်တမ်းမှာ ဖတ်ခဲ့တဲ့အပေါ် အခြေခံပြီး အဲရီရယ် ဘုရင်ဖြစ်လာတာက ဟီတိုဂါမီကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိမ့်မယ်ဆိုတာပဲ။ ဒါကြောင့် သူမကို ထီးနန်းတင်မယ်။ သေချာတာပေါ့ ဒါရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ဟီတိုဂါမီကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေဖို့ဆိုပေမဲ့ ရန်သူကို သူ့လိုရာမဖြစ်အောင်တားတာဟာ စစ်ပွဲရဲ့အခြေခံနိယာမတစ်ခုလည်းဖြစ်တယ်။

အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးက ကျွန်တော့်ထက် အိုးစတက်ဒ်အတွက် ပိုပြီးအဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှမထူးခြားသလောက်ပဲ။ အားနည်းချက်တွေက အားသာချက်တွေထက် ပိုများတယ်။ အဲရီရယ် ထီးနန်းရအောင် ကျွန်တော်ကူညီရင် လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို သူမရဲ့ထောက်ခံသူတစ်ယောက်လို့ တံဆိပ်ကပ်မှာဖြစ်ပြီး အဲဒါက မှူးမတ်နိုင်ငံရေးရဲ့ စေးကပ်ညစ်ပတ်တဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုထဲကို ဆွဲသွင်းခံရတာကို ဆိုလိုတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် နိုင်ငံတော်ထဲမှာ ခြေကုပ်ရတာက ဒီထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ရတာနဲ့မတန်ဘူး။

မဟုတ်ဘူး၊ အဲရီရယ်ကို ကူညီချင်တဲ့ ကျွန်တော့်ဆန္ဒက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာသက်သက်ပဲ။ သူမက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ဖူးပြီး အခုပြန်ဆပ်ရမယ့်အချိန်ပဲ။ အားသာချက်အားနည်းချက်တွေကို မစဉ်းစားဘဲ ပိုရိုးရှင်းတဲ့အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ ကြည့်တာ ပိုကောင်းကောင်းနေနိုင်တယ်။ အဲရီရယ်က ဘုရင်ဖြစ်လာရင် အလွန်ဝမ်းသာလိမ့်မယ်။ သူမရဲ့အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းက သူမရဲ့ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်အောင်လုပ်နိုင်ရင် ဆီလ်ဖီက အလွန်ဝမ်းသာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဟီတိုဂါမီကို သူ့လိုရာမဖြစ်အောင် တားနိုင်ခဲ့ရင် အိုးစတက်ဒ်က ကျေနပ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်အတွက်လည်း အကျိုးရှိမှာပါ၊ ဆီလ်ဖီရဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ်ချစ်ခြင်းမေတ္တာက ပိုနက်ရှိုင်းလာမှာဖြစ်ပြီး အိုးစတက်ဒ်က ကျွန်တော့်ရဲ့အသုံးဝင်မှုကို ယုံကြည်လက်ခံလာလိမ့်မယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ဒီလိုတွေးတာက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ။

“အင်း အိုးစတက်ဒ်ရဲ့ အနာဂတ်တောင်းဆိုမှုတွေက ဖယ်ထားလိုက်ဦး၊ ဒီအချက်မှာ အဲရီရယ်မင်းသမီးက အကျိုးအမြတ်ရရုံပဲရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။

“ဟမ်း…” ဆီလ်ဖီက မေးစေ့ကို လက်တင်လိုက်တယ်။ “အင်း၊ ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာ မှန်မယ်ထင်တယ်။ အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံမှာ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ဇာတ်ကောင်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ လူဆိုးတွေကို လူဆိုးတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်တယ်လို့ တွေးမယ်ဆိုရင် ဒါက မဆိုးတဲ့လှုပ်ရှားမှုပဲ”

အိုး။ ဆီလ်ဖီက ဘာမှမချန်ဘဲ ပြောတာပဲ။ သူမက အိုးစတက်ဒ်ကို တကယ်ဘယ်လိုထင်သလဲလို့ တွေးမိတယ်။ သူက လူဆိုးတစ်ယောက်လိုပုံပေါက်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးခြိမ်းခြောက်ပြီး မယုံကြည်ထိုက်ပုံပေါက်သလား။ လူတစ်ယောက်နဲ့ ပထမဆုံးတွေ့တာနဲ့ သတ်ပစ်မယ့်လူမျိုးလို့ ထင်ရသလား။

ကောင်းပြီ၊ အဲဒီနောက်ဆုံးတစ်ခုကိုတော့ ကျွန်တော် တကယ်ငြင်းလို့မရဘူး။

“သူ့ရဲ့အကူအညီကို လက်ခံမလား၊ မခံဘူးလားဆိုတာကို အဲရီရယ်မင်းသမီးက ဆုံးဖြတ်သင့်တယ်” လို့ သူမက မျက်လုံးတွေကို ကျဉ်းလျက်ပြောတယ်။ “ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရ သူ ငါတို့ကို သစ္စာမဖောက်ဘူးဆိုတဲ့ အာမခံချက်ကို ကျွန်မ လိုချင်တယ်”

“အာမခံချက်လား”

“ဟုတ်တယ်။ မင်းက သူ ငါတို့ကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့မထိုးဘူးဆိုတာ ဘာလို့ဒီလောက်သေချာနေပုံပေါ်တာလဲ”

တကယ်တော့ ကျွန်တော် မသေချာဘူး။ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက ကျွန်တော့်ဆီကနေ တစ်ခုခုဖုံးကွယ်ထားပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဟီတိုဂါမီထက်တော့ အနည်းဆုံး ပိုယုံကြည်ထိုက်ပုံရတယ်။ ကျွန်တော်ခေါ်ရင် သူချက်ချင်းလာတယ်။

“သူလုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တာမဟုတ်ဘူး” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်၊ “ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်နဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ စိတ်ရင်းမှန်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ သူ့ကိုဆန့်ကျင်ပြီး အလုပ်မလုပ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသုံးဝင်အောင်ဆက်လုပ်နေသရွေ့ သူက ငါတို့ရဲ့ရန်သူဖြစ်လာမယ်လို့ မထင်ဘူး”

“မင်းပြောတယ်ဆိုရင်…” သူမက နှုတ်ခမ်းတွေကို စူလျက် အပြည့်အဝမယုံကြည်နိုင်သေးဘူး။ “ကောင်းပြီ၊ အိုးစတက်ဒ်ကို ယုံကြည်နိုင်လားဆိုတဲ့ကိစ္စကို လောလောဆယ် ကျွန်မ ချထားလိုက်မယ်”

“သေချာလား”

“ငါတို့ရဲ့ ငြင်းခုံမှုကို ဆက်လုပ်နေရုံနဲ့ ဘာမှအကျိုးရှိမှာမဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား။ ပြီးတော့ မင်းက သူ့ကိုယုံကြည်ပုံရတယ်”

ကျွန်တော် ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ “အင်း၊ ဟုတ်တယ်”

“ဆက်လုပ်ရင် ငါတို့ အဆုံးမဲ့နှုတ်ကစားပွဲပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဆီလ်ဖီက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ကျောကိုမတ်လိုက်ကာ ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကြည့်တယ်။ “ပိုအရေးကြီးတာက မင်းရဲ့အစီအစဉ်တွေက ဘာလဲဆိုတာ ငါတို့ ဆွေးနွေးသင့်တယ်။ မင်း—ဒါမှမဟုတ် အိုးစတက်ဒ်က—သူမကို ဘယ်လိုဘုရင်ဖြစ်အောင် ရည်ရွယ်ထားလဲ”

ဆီလ်ဖီက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အထိ အလေးအနက်ထားနေတယ်။ အခု သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ဇနီးအနေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ အဲရီရယ်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်အနေနဲ့ ဒီမှာရောက်နေတာ။ ဒါက ကျွန်တော်ရှားရှားပါးပါး မြင်ဖူးတဲ့ သူမရဲ့တစ်ဖက်ပဲ။ သူမရဲ့မျက်နှာအမူအရာက သူမရဲ့သဘာဝ ယောက်ျားလေးဆန်တဲ့သဘောနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ မှူးမတ်တစ်ဦးလို ဖြစ်နေတယ်။

“လောလောဆယ် သူမကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးဖို့ ပါရူဂျီးယပ်စ်ဆရာတော်ကို စည်းရုံးဖို့ ကျွန်တော်တို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်”

“ဒါပေမဲ့ နဂါးဘုရင်တစ်ပါးနဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားကြားမှာ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်—ဆိုလိုတာက အိုးစတက်ဒ်က—အဆင့်ပိုမြင့်တာမဟုတ်လား။ ဒါတောင်မှ သူက ပါရူဂျီးယပ်စ်ကို ငါတို့ကိုကူညီဖို့ စည်းရုံးချင်သေးတယ်ပေါ့”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်တယ်။ “ပါရူဂျီးယပ်စ်ဆရာတော်က အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးသြဇာ ပိုကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့စကားတွေက အဲဒီကလူတွေအတွက် ပိုအလေးသာတယ်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် အိုးစတက်ဒ်က အာဆူရာမှာ လုံးဝအခွင့်အာဏာမရှိဘူး” ကျွန်တော်က သူကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့တာကို ထပ်ပြောနေရုံပဲ။

“ဒါပေမဲ့ ပါရူဂျီးယပ်စ်ဆရာတော်က အလွယ်တကူ လိုက်လျောမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။ အဲရီရယ်မင်းသမီး ဘာပဲပြောပြော သူက သူမကို အချိန်မပေးဘူး။ လူခ်နဲ့ ကျွန်မ သူ့ကိုယ်စား သူ့ကို စည်းရုံးဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး”

“အင်း၊ အခြေအနေတွေက တော်တော်ဆိုးပုံရတယ်”

ပါရူဂျီးယပ်စ်က သူမကို ကူညီဖို့ အိုးစတက်ဒ်ရဲ့တောင်းဆိုမှုကိုတောင် ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ နဂါးဘုရင်ကို သူဘယ်လောက်ကြောက်ပုံရသလဲဆိုတာကိုကြည့်ရင် ဘယ်အမိန့်ကိုမဆို သူနာခံမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့မှာ ဒီအခြေအနေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်တွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှိတယ်။

“ဒါပေမဲ့” လို့ ဆီလ်ဖီက ဆက်ပြောတယ်၊ “ဇာနိုဘာက သူ့ရဲ့မျက်နှာသာရပုံရတယ်။ သူက မင်းကိုလည်းရူဒီ သဘောကျပုံရတယ်။ ကွာခြားချက်က ဘာလဲလို့ တွေးမိတယ်”

“ခန့်မှန်းရရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က ဘုရင်ဖြစ်ဖို့ မကြိုးစားလို့ပဲလို့ ကျွန်တော်ပြောချင်တယ်”

“သရဖူယူဖို့ကြိုးစားတာက သူ့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသလား”

နည်းနည်းရိုးရှင်းလွန်းပေမဲ့ ပါရူဂျီးယပ်စ်ရဲ့ ဘုရင်တွေအပေါ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမြင်နဲ့ မဝေးလှဘူး။

ဆီလ်ဖီက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ “သူက သူမကို ကူညီဖို့ လုံးဝရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့တာလားလို့ တွေးမိတယ်”

“မဟုတ်ဘူး၊ အဲလိုသာဆိုရင် သူက သူမကို လုံးဝငြင်းပယ်လိမ့်မယ်။ သူက သူမကို စမ်းသပ်နေပုံရတယ်”

“တကယ်လား။ ဟမ်…” ဆီလ်ဖီက လက်မောင်းတွေကိုကားပြီး ခေါင်းကိုစောင်းလိုက်တယ်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဲရီရယ်မင်းသမီးနဲ့ တိုက်ရိုက်စကားပြောခွင့်ပေးဖို့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ။ စိတ်မရှိဘူးလား”

“ရပါတယ်။ မင်းအတွက် ကျွန်မ စီစဉ်ပေးမယ်။ လူခ်ကိုလည်း အသိပေးမယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက် မင်းရဲ့စကားဝိုင်းမှာ ရှိနေမယ်။ အဲဒါအဆင်ပြေတယ်မဟုတ်လား”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်တယ်။ “ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိုးစတက်ဒ်ရဲ့ပါဝင်မှုကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး လူခ်နဲ့ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို စည်းရုံးလို့ ကူညီတာလို့ပုံစံသွင်းချင်တယ်။ လုပ်နိုင်မလား”

“အိုးစတက်ဒ်အကြောင်း အမှန်တရားကို ဘာလို့ဖုံးကွယ်ရမှာလဲ။ မင်းက အခု သူ့ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်နေတဲ့အတွက် မင်းဒါကို အမိန့်အရလုပ်နေတယ်ဆိုတာ သိရတာက အဲရီရယ်မင်းသမီးကို စိတ်အေးချမ်းစေနိုင်တယ်”

တစ်နည်းအားဖြင့် သူမမှာ နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ထောက်ခံမှုရှိတယ်ဆိုတာကြားရင် စိတ်သက်သာသွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟီတိုဂါမီရဲ့တမန်တော်—လူခ်ပေါ့—ကို လုံးဝလိုအပ်တာထက် ပိုပြီးသတင်းအချက်အလက်တွေ မပေးချင်ဘူး။ သူဟာ ရုပ်သေးဟုတ်မဟုတ် အတည်မပြုရသေးတောင်မှပဲ။

“ဟီတိုဂါမီရဲ့ မျက်စိနဲ့ နားတွေက ဘယ်နေရာမှာမဆို ရှိနိုင်တယ်။ အိုးစတက်ဒ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ အမိန့်တွေကို သတိထားပြီး လျှို့ဝှက်ထားချင်တယ်”

ဆီလ်ဖီက ခဏရပ်ပြီး “အိုးစတက်ဒ်က ဒီဟီတိုဂါမီဆိုတဲ့လူကို တိုက်ခိုက်နေတာမဟုတ်လား။ သူက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ဆိုးလား” လို့ မေးတယ်။

“ဆိုးသည်ဖြစ်စေ မဆိုးသည်ဖြစ်စေ သူက ရော့ဇီကို သတ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ခင်ဗျားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အိုးစတက်ဒ်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ရဲ့ရန်သူပဲ”

“ဘာလား။ သူက ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တာလား” သူမက ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းတယ်။ “သူက ကျွန်မကို ဒီကနေ့အထိ လိုက်ရှာနေသေးလား”

“ကျွန်တော် မပြောနိုင်ပေမဲ့ သူလက်လျှော့သွားတယ်လို့ သံသယရှိတယ်”

“ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်မ သတိထားနေမယ်” လို့ ဆီလ်ဖီက ပြောတယ်။

“အထူးသဖြင့် ညအချိန်ပေါ့”

ဆီလ်ဖီက တခစ်ခစ်ရယ်တယ်။ “ဒီမြို့မှာ ညအချိန် ကျွန်မကို လိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ကြိုးစားမယ့် တစ်ယောက်တည်းသောလူက မင်းပဲရှိတယ် ရူဒီ”

ဟားဟားဟား၊ အင်း သူမက ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းမိသွားပြီ။ ဒီည ဒီလိုလုပ်သင့်တယ်ထင်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးတော့ အဲရီရယ်နဲ့တွေ့ဆုံဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်နိုင်ခဲ့တယ်။

“ဒီတော့ ရူဒီ…”

စကားဝိုင်းပြီးသွားပြီလို့ ကျွန်တော်ထင်ပေမဲ့ ဆီလ်ဖီက ဆက်ပြောတယ်။ “မင်းက အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ကူညီမယ်ဆိုရင် မင်း အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံကိုလည်း သွားရမှာပေါ့နော်”

“ဟုတ်တယ်၊ သွားရမှာ သေချာတယ်။ ပါရူဂျီးယပ်စ်ကို ကူညီဖို့စည်းရုံးပြီး သူမကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို လက်ဆေးလို့မရဘူး”

ဒါ့အပြင် ဟီတိုဂါမီက နိုင်ငံထဲမှာ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ တမန်တော်တစ်ယောက်ယောက်ကို အနိုင်ယူဖို့လိုလိမ့်မယ်။ ဒီ ထရစ်စတီးနား ဆိုတဲ့လူကိုလည်း ရှာဖွေဖို့လိုတယ်။ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော် သွားဖို့လိုသလားဆိုတာကို အိုးစတက်ဒ်နဲ့ တိုင်ပင်စရာတောင်မလိုဘူး။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ကျွန်တော် သွားရမှာပဲ။

“မင်း ကျွန်မကိုလည်း ခေါ်သွားစေချင်တယ်” လို့ ဆီလ်ဖီက ပြောတယ်။

“…ဘာလား”

“မင်း ကျွန်မကို ဒီမှာနေပြီး လူစီကို ကြည့်ရှုစေချင်တာ ကျွန်မသိတယ်။ အဲရီရယ်မင်းသမီးနဲ့ လူခ်က ကျွန်မကို ရှားရီးယားမြို့မှာ ဆက်နေထိုင်စေချင်တာကိုလည်း ကျွန်မသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မ ကူညီချင်တယ်။ ကျွန်မ သူတို့နဲ့အတူ အခုဆို အရမ်းကြာခဲ့ပြီ” သူမက လှမ်းပြီး ကျွန်တော့်လက်ကို ကိုင်လိုက်တယ်၊ သူမရဲ့ ပျော့ပျောင်းတဲ့လက်ချောင်းလေးတွေက ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားတယ်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး ရူဒီ။ မင်း ကျွန်မကို ခေါ်သွားစေချင်တယ်”

ကျွန်တော် သူမရဲ့လက်ကို ပြန်ညှစ်လိုက်တယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူမကို နေစေချင်တယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ကိုယ်ကျိုးဆန်မှုသက်သက်ပဲဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူမကို လုံခြုံတဲ့နေရာ၊ လူစီကို ကြည့်ရှုနိုင်မယ့်နေရာမှာ ရှိစေချင်တယ်။ ကျွန်တော့်ကို နားလည်မှုမလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝတာဝန်က သူ့ယောက်ျားနောက်ကို တိတ်တဆိတ်လိုက်နေဖို့လို့ထင်တဲ့လူမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ… ကျွန်တော် ရှင်းမပြနိုင်ပေမဲ့ ဆီလ်ဖီကို အန္တရာယ်ထဲ မရောက်စေချင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဆီလ်ဖီက အဲရီရယ်နဲ့ လူခ်တို့နဲ့အတူ နှစ်တွေကြာအောင် ကုန်ဆုံးခဲ့တယ်။ သူတို့ဟာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအဖြစ်အပျက်ကတည်းက အပေါင်းအဖော်တွေပဲ။ သူတို့က ရုဂျာ့ဒ်က ကျွန်တော့်အတွက်ဖြစ်သလို သူမအတွက်ဖြစ်ပြီး ရုဂျာ့ဒ် တစ်နေ့ကျပ်ကျပ်တည်းတည်းရောက်သွားရင် သူ့ကို ကူညီဖို့ အရာအားလုံးကို ပစ်ချပြီး အမြန်ဆုံးသွားမယ်။ သူက ကျွန်တော့်အတွက် အများကြီးလုပ်ပေးခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ဒီပမာဏကို ကျွန်တော် သူ့ကို ပြန်ပေးရမယ်။ မိသားစုရဲ့အသက်ကို ကာကွယ်တာနဲ့ သူ့ကိုကူညီတာကြားမှာ ချိန်ဆရမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် တွန့်ဆုတ်နေမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ထိပ်တန်းဦးစားပေးတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ ဆီလ်ဖီကလည်း အဲရီရယ်နဲ့ တခြားသူတွေအပေါ် ဒီလိုပဲ ခံစားရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သေချာတယ်။ မိသားစုက သူမအတွက် အရေးကြီးဆဲဖြစ်ပြီး လူစီကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ကူညီရမယ်ဆိုတာ သူမသိတယ်။ ဒါတောင်မှ သူမရဲ့သူငယ်ချင်းတွေ အကူအညီလိုအပ်ရင် သူမအနေနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ သူတို့အတွက် ရှိနေချင်တယ်။ ဒါက သဘာဝကျတယ်။

“ကောင်းပါပြီ” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။ “ဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့အကူအညီကို ပေးပါ ဆီလ်ဖီ”

“အိုကေ” ဆီလ်ဖီရဲ့မျက်နှာက လင်းလက်လာပြီး သူမရဲ့ပါးစပ်က ပြုံးပြဲသွားတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဟီတိုဂါမီက ကျွန်တော့်ကိုပြောခဲ့တာကို သတိရမိတယ်—ဆီလ်ဖီဟာ အာဆူရာဘုရင့်နိုင်ငံမှာ သေဆုံးဖို့ ကံကြမ္မာရှိတယ်ဆိုတာကိုပေါ့။ ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားရတာကို ကျွန်တော်မုန်းပေမဲ့ ဒါက သူမရဲ့သက်တမ်းကို တိုတောင်းစေမှာလား။ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ပိုတွေးမိလွန်းနေတာလား။ သမိုင်းရဲ့လမ်းကြောင်းက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့အနာဂတ်ကိုယ်ပွားရဲ့မှတ်တမ်းထဲကအတိုင်း အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ချင်မှဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါတောင်မှ ကျွန်တော် ပြောရမှာပဲ။

“ဆီလ်ဖီ”

“ဟုတ်”

“ဟီတိုဂါမီက တိုက်ရိုက်ပါဝင်ပတ်သက်မှာမဟုတ်ပေမဲ့ ငါတို့လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ တခြားလူတွေကို သုံးလိမ့်မယ်”

“ဆိုလိုတာက သူက မင်းကို အိုးစတက်ဒ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သုံးခဲ့သလိုပေါ့” လို့ သူမကမေးတယ်။

“အတိအကျပဲ”

ဆီလ်ဖီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ “ဒါဆို သူ့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနိုင်တဲ့သူတိုင်းကို ငါတို့ သတိထားသင့်တယ်”

“မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့… အင်း ဒါက ခင်ဗျားနဲ့နီးစပ်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်”

“ကျွန်မနဲ့နီးစပ်တဲ့သူတစ်ယောက်လား” သူမက မျက်တောင်ခတ်လိုက်တယ်။ “ဘယ်သူလိုမျိုးလဲ”

“လူခ်လိုမျိုးပေါ့”

သူမရဲ့မျက်နှာက တင်းမာသွားတယ်။ “ရူဒီ၊ ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ အိုးစတက်ဒ်က အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ဘုရင်ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ လုပ်နေတယ်ဆိုရင် ဟီတိုဂါမီက အဲဒါကို ပျက်ပြယ်အောင် ကြိုးစားလိမ့်မယ် မဟုတ်လား။ ဆိုလိုတာက သူက သူမကို ရပ်တန့်ဖို့ကြိုးစားနေမှာဖြစ်ပြီး လူခ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ လူခ်က အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ဘယ်တော့မှ ဘယ်တော့မှ ဆန့်ကျင်မှာမဟုတ်ဘူး”

“ဟီတိုဂါမီက သူ့ကို ချိုချိုသာသာစကားနဲ့ သွေးဆောင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနိုင်တယ်။ သူ့မှာ လူတွေကို ဖျက်ဆီးတဲ့နည်းလမ်းရှိတယ်”

ဆီလ်ဖီက ကျွန်တော့်ကို စူးရဲစွာကြည့်တယ်။ သူမရဲ့အကြည့်ထဲမှာ လူသတ်လိုတဲ့ရန်လိုမှုကို ကျွန်တော် အာရုံခံမိတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုမျိုးကြည့်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။

“လူခ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မျက်ခြေပြတ်ပြီး အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ကြိုးစားရင်…” သူမရဲ့အသံက တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။ “ဒါဆို ကျွန်မ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်”

သူမက ဒီစကားကို အလွန်ပြတ်သားတဲ့သန္နိဋ္ဌာန်နဲ့ပြောတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ကို ချမ်းတုန်သွားစေတယ်။ သူမကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေးမိတာပဲ။

“လူခ်ရော ကျွန်မရော အဲရီရယ်မင်းသမီးကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ချင်ဘူး” လို့ ဆီလ်ဖီက ဆက်ပြောတယ်။ “တစ်ယောက်ယောက်က လှည့်စားပြီး သူမကိုနောက်ကျောကနေ ဓားထိုးတာထက် သူသေရတာကို ပိုနှစ်သက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သေချာတယ်။ ကျွန်မလည်း အဲလိုပဲ”

သူမဘယ်လိုခံစားရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်တယ်။ ရုဂျာ့ဒ်ကို ထိခိုက်စေမယ့် တစ်ခုခုကို ကျွန်တော်လုပ်မိရင် အဲရစ်တောင်မှ ကျွန်တော့်ကို လှည့်ထွက်သွားနိုင်တယ်။ ဒီမှာလည်း အတူတူပဲ။

“ဟုတ်ပြီ။ ဒီလိုရုတ်တရက်ကြီး ဒီအကြောင်းထုတ်ပြောမိတာ ဆောရီး” လို့ ကျွန်တော်ပြောတယ်။

ဆီလ်ဖီက ခေါင်းခါတယ်။ “မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတောင်းပန်စရာ မလိုဘူး။ ကျွန်မကို သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်” သူမက တိုးတိုးလေး ပြုံးလိုက်တယ်။

သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်က အဲဒီအမူအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးစိတ်တင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ လူခ် သေဖို့လိုတဲ့အချိန်ရောက်လာရင် ဆီလ်ဖီရဲ့လက်နဲ့ ဖြစ်မလာစေရဘူး။ ဒီလုပ်ရပ်ကို လုပ်ဖို့ ကျွန်တော်ပဲဖြစ်ရမယ်။