Volume 3.5

နောက်ဆက်တွဲ အပိုင်း (၂)
“မေမေ…” ကလေးမလေးတစ်ဦးသည် အချုပ်ခန်းထောင့်တွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသည်။ သူမပတ်လည်တွင် သံတိုင်များနှင့် အေးစက်နေသော ကျောက်ပြားများသာ ရှိသည်။ သူမ၏ အသက်အရွယ်မှာ ၄ နှစ် သို့မဟုတ် ၅ နှစ်ထက် ပိုကြီးမည်မထင်။ သူမသည် အားအင်မရှိသော အသံဖြင့် မေမေ့ကို တသသခေါ်နေသော်လည်း မည်သူထံမှ အဖြေပြန်မရခဲ့ပေ။
မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာသည်။ သူမသည် ဒူးနှစ်ဖက်ကို ပိုက်ကာ ပို၍ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ကြမ်းတမ်းရက်စက်ပုံပေါက်သည့် လူတစ်ယောက် သူမရှေ့မှ ဖြတ်သွားသည်။ ထိုလူ၏ နောက်တွင်မူ သူမ၏ ဘေးခန်းတွင် အချုပ်ခံထားရသော ကောင်လေးတစ်ယောက် ပါသွားသည်။
ဤအချက်အလက်များသည် သူမကြားသိရသမျှမှ ခန့်မှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ကြောက်လွန်းသဖြင့် ခေါင်းပင်မော့မကြည့်ရဲပေ။ ထိုကောင်လေးသည် ပဉ္စမမြောက် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ ခေါ်ထုတ်သွားသည်ကို သူမကြားရသည့် ပဉ္စမမြောက် ကလေးဖြစ်သည်။ ကျန်လေးယောက်မှာ ပြန်မလာခဲ့ကြပေ။ ဤကောင်လေးလည်း အလားတူပင် ပြန်လာတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ငယ်ရွယ်လွန်းသော်လည်း သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ကလေးမလေး နားလည်သည်။ အချိန်မရွေး လူဆိုးများ ရောက်လာပြီး အချုပ်ထဲရှိ ကလေးများကို စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ ဈေးနှုန်းများအကြောင်း သူတို့ပြောဆိုနေသည်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း ဤနေရာမှ ခေါ်ထုတ်သွားခြင်းမှာ ကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသည်။
“မေမေ…” သူမ၏ အားပျော့သော အသံသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သူမျှ မကြားနိုင်ခဲ့ပေ။ မြို့တော်၏ အမှောင်မိုက်ဆုံး နေရာတွင် သူမ၏ အသံသည် ယခုအချိန်အထိ တိမ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
မဟာတွင်းနက်၏ ဘီလူးသည် ပို၍နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။
သူနှင့်အတူ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဗမ်ပိုင်းမင်းသမီးတစ်ပါး၊ အသိဉာဏ်မရှိ၍ အသုံးမကျသော ယုန်မလေးတစ်ကောင်၊ နှင့် သူတို့အဖွဲ့ထဲသို့ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် ကာမဂုဏ်စွဲလမ်းသော နဂါးမလေးတစ်ကောင်တို့ ပါလာသည်။
သူတို့သည် ကံကြမ္မာဆုံဆည်းရာ လမ်းဆုံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြပြီ။ ထိုနေရာတွင် သူတို့ကို အသစ်တွေ့ဆုံမည့်သူများ၊ နှင့် အံ့ဖွယ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းများက စောင့်ကြိုနေသည်။